شروع جنگ من

زن همسایه می گفت دیشب خوابم را دیده با موهایی یک دست سفید و دخترش از ان طرف فریاد زد موی سفید خوب است در زندگیش زودتر از سنش به اگاهی و کمال میرسد و من در دل اندیشیدم که دنیا قرار است به بهای این اگاهی چه ها بر من بگذراند و ان لحظه تنها لبخندی بی روح لبهایم را کش اورد و ارام زیر لب گفتم انشالله خیر است......

یادمه چند سال پیش یه کامنت برای کسی گذاشتم و گفته بودم (گاهی وقتا ادما توی این شرایط به یک تنهایی درونی نیاز دارن یک دوتا چهارتا کردن و پیدا کردن کوچک ترین دلیل برای ادامه ....امیدوارم اون برق کوچیک برای ادامه رو پیدا کنین ۱سالو نیم شاید مهم باشه ولی ادامه زندگیتون که معلوم نیست چند تا از این یک سالو نیماس هنوز هست ....پس نمیشه جا زد پس باید با اینکه خسته ای دستتو به زمین بگیری و بلند شی ....امیدوارم بهتر شین...) و اون جواب داده بود (بعضی آذما یجورین که لحن حرف زدنشونم از نوشته هاشون پیداست...یعضی آدما میگن جا نزن ولی خودشون جا میزنن......) اون روزا یادمه...