معبود من

خدایا واقیتش بعد ۱۸سال هنوز به رسالت وجودت نرسیده ام و از این بابت شرمنده ی خودم هستم ولی تورا همیشه حس کرده ام در تک تک لحظه هایی که تا کنون گذرانده ام نمیدانم چه هستی و کجا هستی و اینکه هر کس چه می گوید مهم نیست به نظر من خدای هر کس شکل گرفته از ذات درونی اوست هر کس خدارا انطور میشناسد که خودش و وجودش مطلبد و تو حس روشنایی در قلب منی که مرا به خود باز میگرداند من کاری به خدای بقیه ندارم خدای من که تو باشی سراسر مهربانی اصلا مگر میشود بد باشی تو اصلا عذاب دادن را بلد نیستی که اگر بلد بودی خداییت معنایی نداشت اگر کمی بیندیشیم دردهای ما چیزی بر گرفته از پیرامون ما هستند و اگر تو و امید بودنت نباشد جان سالن بدر بردن سخت است در این هیاهوی دنیا

سپاس بودنت که تسکین دهنده این روح تویی معبود من