دختر بزرگ که باشی

دختر بزرگ خانه بودن خواهر بزرگ بودن سخت است

بچه بزرگ باشی باید همیشه کلمه ی بزرگ بودن را بر

دوشت یکدک بکشی باید محکم باشی باید قدم هایت را استوار برداری

باید زخم هایت را در خود دفن کنی باید خستگی هایت را دور بریزی

باید یادبگیر وقتی که خانواده از پا در امد تو بایستی

شانه های افتاده پدرت را بگیری و نوازش کنی

باید یادبگیری اشک های مادرت را تنهایی پاک کنی تا کسی نبیند غم دلش را

خواهر که بزرگ که باشی بعد از پدر و مادر می شوی سرپناه خواهرت

می شوی مرد خانه و خانم خانه

باید سپر بلا شوی تا نکند دل خواهر یا بردارت خراشی بردارد

خواهر بزرگ که باشی باید مراقب اشک های خواهر و برادرانت باشی

باید اشتباهاتشان را به گردن بگیری و پشتشان باشی

وقتی که از کودکی ات بزرگ بودن را در کنار اسمت یکدک می کشی

یاد میگیری غصه هایت را ببلعی و دفع کنی یاد میگیری حرف نزدن را تا نکند

باری را بر دوش دیگری بنشانی بزرگ که باشی مجبوری ترک های قلبت را بپوشانی

بزرگ بودن سخت است و سخت تر اینکه این بزرگ بودن از ان روز که چشم باز

کرده ای بیخ ریشت بوده است و هست و هست و هست